“Zelfs geblinddoekt vind ik hier mijn weg”

10 juli 2020door Dienst Beleidsparticipatie

Deze keer laten we ons voor een wijkwandeling op sleeptouw nemen door de levendige Brugse Poort. Gids van dienst is de jonge vlogger Imran.

“Hey Youtuber, hoeveel abonnees heb je al?” Het is een zoveelste begroeting op rij die Imran krijgt tijdens onze wijkwandeling in de Brugse Poort op een vooravond in de prille zomer. “11.000 intussen, man”, beantwoordt Imran met een coole glimlach.
 

Imran van Imbo Vlogs

Imran El Jaouhari (20) is een jonge  vlogger, vooral bekend onder de naam ‘Imbo Vlogs’. Maar hoe komt hij aan die naam? Imran: “Lang geleden zat er in mijn klas een meisje dat mij wilde aanspreken zonder dat de leerkracht het doorhad. In plaats van Imran mompelde ze iets als Imbo. Ik vond dat best grappig en heb die naam behouden. In Nederland ben ik bekender dan hier”. Niet toevallig laat hij in zijn vlogs dan ook  een Nederlandse tongval horen. Imran: “Minstens één keer per maand trek ik voor mijn reportages naar Rotterdam en daar kan het over de gekste thema’s gaan, zoals: Op welke afkomst val jij? Met die vraag trek ik dan de straat op.”

School lopen doet Imran in Mariakerke. Hij heeft er net zijn zevende jaar Business & Retail in de Visitatie op zitten. Bedoeling is om vanaf volgend jaar de richting Multimediaproductie aan te vatten aan Arteveldehogeschool. Zijn stap richting mediawereld lijkt vastberaden.

Zelf was ik vooral verrast door de reportage die Imran maakte over de Brugse Poort naar aanleiding van recente straatrellen en de ganse heisa rond de drugsoverlast. Met een opvallende positieve kijk op de wijk, liet Imran daarin een andere Brugse Poort zien. Zijn Brugse Poort. Ik contacteerde hem met een verzoek om een wandeling uit te stippelen in de wijk, met enkele haltes op plekken die voor hem van grote betekenis geweest zijn in zijn leven. “Kom maar langs tegen 18u”, stelde hij me voor. “Dan komt het leven in de Brugse Poort goed op gang”.
 

Gent is mijn stad, B.P. mijn wijk!

“Hier in B.P. (de Brugse Poort) ken ik echt alles, lacht Imran. “Zelfs geblinddoekt vind ik hier mijn weg. Logisch ook, want ik ben hier geboren”. Imrans ouders kwamen vijftig jaar geleden vanuit Marokko aan in Gent. Zijn vader opende in 1986 in de Bevrijdingslaan slagerij Supercasserole en houdt die tot vandaag open. Die drukke straat en het ouderlijke huis, waar voor hem alles begon, draagt Imran nog altijd in het hart. “Ik kan mij werkelijk geen andere plek inbeelden” geeft hij grif toe. “Gent is mijn stad, B.P. mijn wijk. Alleen in Nederland zou ik nog kunnen wonen. Elders niet.”
 

Boerderijpark

Omdat we vooraf niet goed hadden afgesproken hoe we de wijkwandeling zouden vastleggen, stelt Imran meteen voor om alles te filmen. Neen, niet zomaar met een smartphone, maar met een degelijke camera. Het beeld moet goed zijn, stelt hij vastberaden. Mohammed, een neef die toevallig voorbij komt fietsen, wordt naar huis gestuurd om de camera, terwijl Imrans zus telefonisch instructies krijgt waar ze het geheugenkaartje kan vinden. Geboren regisseur. 
Een kwartier later staan we aan het Boerderijpark, de eerste plek in de wijk waar Imran iets over kwijt wilt. Op het voetbalveldje laten enkele jongens hun technische kunstjes zien. Wanneer ze Imran zien, wordt het spel op slag gestaakt en komen ze in een boog om hem staan. Het zijn duidelijk niet alleen voetbalgoden waar zij naar opkijken.

“Deze plek is altijd belangrijk geweest voor mij”, stelt Imran: “Zoals die jongens hier vandaag voetballen, zo vond je mij hier vele jaren geleden ook terug. Hier leer je het spel en soms groeit daar al eens een talent uit. Sommigen schopten het al tot bij de kern van KSC Lokeren. Tijdens weekends en vakantieperiodes bleven we hier hangen van ’s morgens vroeg  tot ’s avonds laat. Kregen we honger, dan kenden we de juiste adressen. Voor 2,5 euro kan je in de wijk een Franse hamburger eten. En ik kan je verzekeren: daarmee ben je wel een tijdje zoet.”      
Sinds de coronacrisis is het hier relatief rustig, maar vroeger was het lang aanschuiven eer je met je ploegje het veld op kon voor een wedstrijdje. Het was dan de kunst om niet te verliezen, want dan was het onmiddellijk de beurt aan de volgende en kon je weer beginnen met wachten.”
 

Acaciapark

We zetten onze wijkwandeling verder komen via de Sparrestraat en de Kastanjestraat in het Acaciapark aan. Ook dat plein is er voor Imran eentje om te koesteren, maar niet alleen voor hem, zo blijkt. Kinderen gaan op in hun spel, terwijl jongeren elkaar met een cool vuistje begroeten en mekaar het nieuws van de dag uitwisselen. Heel wat mensen zitten te keuvelen op de banken en in het gras. Een ware ontmoetingsplaats. Imran: “Zo is het, man. Hier is er altijd leven op het plein. Een  belangrijke plaats tijdens de Ramadan. Mensen spreken hier af om samen te komen eten. Dat groepsgebeuren is mooi om te zien. In dit park hebben we veel zien gebeuren, maar alles wel acceptabel, man. Door ganse dagen op straat door te brengen, leer je wel snel zelfstandig worden. Dat is toch wel een voordeel.”

Even verderop komen enkele jonge meisjes met  blikken vol verwondering en met hun stoute schoenen aan, op Imran afgestapt. “Kan je jouw filmpjes ook niet op Tiktok plaatsen?”, vragen ze half stoer. Imran lacht: “Zal ik even over nadenken, meisjes. Maar blijf me volgen, hé!”
 

Bourgoyen-Ossemeersen

Hoe zeer Imran als jongere gepokt en gemazeld is in de Brugse Poort en doordrenkt is van de gejaagdheid en de drukte die de wijk zo typeren, toch heeft ook hij soms nood aan een moment van rust. Imran: “Je gelooft het misschien niet, maar bijna iedere dag zoek ik de rust en de natuur op om mijn hoofd leeg te maken. Die vind ik in het natuurdomein Bourgoyen-Ossemeersen, hier vlakbij. Daar kan ik echt van genieten.” 
 

Hünkar Kebab

Of ik geen dorst heb gekregen? Imran troont me mee naar de hoek van de Bevrijdingslaan en de Beukelaarstraat. Hünkar Kebab blijkt het juiste adres. Imran: “Dat is een echt goede kebabzaak. Hier kom ik heel vaak met mijn vrienden. Ik zou best alle dagen hier kunnen eten. Betaalbaar, vlotte bediening, proper, vriendelijke uitbater.” Een snelle, voedzame hap lijkt belangrijk in het leven van Imran en zijn gevolg. Want er is geen tijd te verliezen. Er valt zoveel te beleven in de B.P.

 

Volg Imbovlogs op:

Youtube

Facebook

Instagram

Tiktok

Imran aan het Boerderijpark, met aanhang

Ontdek de verhalen van de Gentse Raconteurs

Heb je zelf een boeiend verhaal over je wijk? Over een markant figuur, een bijzondere plek, een opmerkelijke gebeurtenis?
Deel het op dit platform. Voeg je tekst in, laad een passende foto, video of audiofragment op, duid de wijk aan (adres of locatie) en publiceer. In het aparte tabblad bovenaan vind je een handige handleiding.
Wil je zelf mee op jacht naar interessante verhalen in je wijk en als reporter aansluiten bij de Gentse Raconteurs? Contacteer dan David Slosse, telefonisch op 0475 73 04 64 of via raconteurs@stad.gent