Verweven verhalen - UCO Maïsstraat

04 oktober 2018door Dienst Beleidsparticipatie

Doris De Greef was van 1993 tot 2008 arbeidster in het labo en de wasserij van de UCO-fabriek. Zij blikt terug op die jaren.

Het merendeel van het personeel was van een andere afkomst en dat ging goed. Gedurende een hele periode was er zoveel werk dat wij gevraagd werden om ook op zaterdagmorgen te komen.
 

Smeken om te mogen blijven

Ik kwam van de confectie en dat was daar echt altijd een gespannen sfeer. We werden er voortdurend opgejaagd, met de chronometer naast ons. Toen ik naar het labo en de wasserij overgeplaatst werd, was het mij direct duidelijk dat het er hier veel losser aan toeging en het veel aangenamer om werken was. We hadden alles wat we moesten hebben: een koffiezet, een ijskast en een radio. Iedereen was altijd vriendelijk. Vandaar dat ik op mijn knieën heb gezeten om hier te mogen blijven werken.

Mand mét mousse

Ik was in de eerste plaats aangesteld om te wassen. Op een dag stak een vrouw haar hondenmand binnen om te reinigen. Die mand was verschrikkelijk vuil, dus stak ik ze die machine binnen, met wat waspoeder erbij. Tijdens de wasbeurt merkte ik dat er iets uit de mand los kwam. Bleek de mousse te zijn, als het gevolg van het droogzwieren. Al die mousse zat in die machine. Ik heb die madam gezegd dat ze zich best achter een nieuwe hondenmand zou gaan.

Wij deden hier aan stonewashen. In het begin gebeurde dat met stenen, later met gemalen puimsteen. We werkten hier met grote wasmachines, we hadden er één van 20 kg, één van 10 kg en dan twee van 6 kg. De vier machines draaiden constant.

 

De laatste doet het licht uit

Toen ik mijn aanvraag deed om vier vijfde te werken, kreeg ik de boodschap dat ik beter nog een beetje zou wachten. Ik wist meteen hoe laat het was. De sluiting zou niet lang daarna volgen. Ik herinner mij de laatste dag nog goed, want ik ben tot de laatste moeten blijven in het labo. Iedereen was al naar huis. Dan heeft Claude tegen mij gezegd: “Doris, ga maar naar huis, want dat heeft geen nut dat ge hier nu nog blijft tot kwart na negen.” Ik heb dan alles bijeengeraapt. De kleedkamer was volledig verlaten. Voor de laatste keer naar uw kastje waar ge al die jaren uw kleren in gehangen hebt: ik kan u zeggen… dat geeft een heel raar gevoel, een slecht gevoel.

We hebben de plannen voor de toekomst al eens kunnen inkijken en een en ander opgevangen. Ik vind het goed wat ze met dit terrein van plan zijn, zoals de Lieve opengooien en een fiets- en wandelpad maken. Het belangrijkste is dat er opnieuw werkgelegenheid komt voor de wijk."

Meer over: 

Doris De Greef (Foto: Patrick Henry)

Ontdek de verhalen van de Gentse Raconteurs

Heb je zelf een boeiend verhaal over je wijk? Over een markant figuur, een bijzondere plek, een opmerkelijke gebeurtenis?
Deel het op dit platform. Voeg je tekst in, laad een passende foto, video of audiofragment op, duid de wijk aan (adres of locatie) en publiceer. In het aparte tabblad bovenaan vind je een handige handleiding.
Wil je zelf mee op jacht naar interessante verhalen in je wijk en als reporter aansluiten bij de Gentse Raconteurs? Contacteer dan David Slosse, telefonisch op 0475 73 04 64 of via raconteurs@stad.gent