“Niet enkel het kind komt de klas binnen”

19 mei 2020door Dienst Beleidsparticipatie

Toen Nezhlya Azizova 12 jaar geleden Bulgarije ruilde voor België, werd ze geholpen door een brugfiguur. Nu is zij dat zelf en wat voor één!

Die positieve ervaring zou haar niet meer loslaten. Zoals de naam het aangeeft, is een brugfiguur iemand die bruggen slaat en laat dat er gerust meerdere zijn: tussen het schoolgaande kind, het gezin, de school en de buurt. Het zijn figuren die in heel wat wijken bijzonder waardevol werk verrichten. Dat Nezhlya één van de Gentse brugfiguren is, hoeft niet te verbazen. Toen ze in België aankwam, had ze al een diploma lerarenopleiding op zak. In Gent studeerde ze af als maatschappelijk assistent, wat haar de geknipte combinatie opleverde voor een baan als brugfiguur. Acht jaar doet Nezhlya het intussen. “Ik ben gestart in basisschool Victor Carpentier in Muide-Meulestede, parallel met mijn opleiding. Een voor mij heel leerrijke periode, waar ik kon meelopen met een meer ervaren brugfiguur.” Daarna stapte Nezhlya over naar de Toverberg in Sint-Amandsberg, haar huidige werkplek, waar ze duidelijk haar hart heeft verloren. Die school telt heel wat kinderen uit de Dampoortwijk. 

 

Ieder kind zijn achtergrond

“Het werk van een leerkracht wordt nog te vaak onderschat” weet Nezhlya. “Al bij al is het een zwaar beroep, want van leraren wordt almaar meer verwacht. De job houdt zoveel meer in dan lesgeven alleen. Het is niet enkel het kind dat de klas binnen komt. Ieder kind heeft een achtergrond die verschillend is, de ene al wat problematischer dan de andere. Goede leerkrachten hebben oog voor die vaak verscholen context. Een kind moet zich eerst goed voelen, voor het kan presteren in een klas.” 

Zoiets vraagt een luisterend oor en een waakzame blik. Dat geldt evenzeer voor de brugfiguren, weet Nezhlya intussen: “Als brugfiguur kunnen we geen wonderen verrichten en helpen is zelfs niet altijd het belangrijkste. Wij maken tijd voor de ouders en luisteren naar wat hen bezighoudt, welke noden of moeilijkheden ze ervaren, hoe ze leven. Gaandeweg proberen we hen te versterken en hen te betrekken bij de school. Door een schakel te vormen tussen leerkracht, kind en ouders en door veel voeling te houden met de wijk.” Vaak volstaat het al om de informatie te vertalen naar de ouders. De Toverberg telt maar liefst 24 nationaliteiten onder de kinderen, wat de dingen er niet op vereenvoudigt. “Geef toe, het is zelfs voor autochtone Gentenaars soms al moeilijk om alles goed op te volgen”, stelt Nezhlya. “Onderwijs is een wereld die continu in verandering is.”

 

Laagdrempelige aanpak

Maar hoe pak je dat als brugfiguur dan concreet aan, ouders nauwer betrekken, met zovele verschillen in taal en cultuur, wil ik weten. Lang hoeft Nezhlya niet na te denken over het antwoord: “Alles begint bij een kennismaking, een gewone babbel aan de schoolpoort. We leiden de mensen toe naar onze koffiemomenten, waarbij ze op een losse wijze ook onderling contacten leggen en nauwer kennismaken met de leerkracht. Dat helpt de mensen om die volgende stap zelf te zetten.”
Tijdens de praatsessies met ouders op school komt een brugfiguur veel te weten, verzekert Nezhlya ons. “We detecteren noden en bestaande drempels. Vergeet niet dat veel mensen in kwetsbare situaties over weinig zelfvertrouwen beschikken. Daarom werken wij zoveel mogelijk outreachend: als brugfiguur zetten wij de eerste stap. We nodigen nieuwe ouders uit om eens samen nader kennis te maken met de leerkracht van het kind. Samen lopen we eens door de klas en we geven op een zeer laagdrempelige manier uitleg over bepaalde onderwerpen, zoals rond de overgangsmomenten van basisschool naar secundair.” Daarnaast zijn de brugfiguren ook mee waakzaam voor de ontluikende talenten bij de kinderen. Als ze merken dat een kind bijvoorbeeld sportief is of aanleg heeft voor tekenen of muziek, verwijzen ze het als eens door naar een plaatselijke vereniging of muziekschool. “Dat geldt ook voor allerhande zorginstellingen”, vult Nezhlya aan: “Zo wijzen we ouders bijvoorbeeld op het bestaan van een wijkgezondheidscentrum.  Ouders tonen wel eens hun dankbaarheid om de vele kleine dingen die wij voor hen betekenen. Soms gebeurt het dat een moeder helemaal naar school stapt, alleen al om ons te bedanken.”

 

Zo trots op ouders, kinderen en leerkrachten

De coronacrisis heeft ook het leven op de Toverberg overhoop gehaald. Nezhlya: “Zo hadden we in  maart drie sessies digikriebels gepland: die dienen om de digitale kloof te dichten. Met die sessies wilden we inzetten op ‘mediawijsheid’; we zouden ouders van de lagere school inwijden in wat hun kinderen leren op school, hoe ze media benutten en hen laten kennismaken met communicatieplatforms zoals bv smartschool. Zo kunnen ze de evolutie van hun kind op school mee opvolgen. Dat viel allemaal in het water, wat best jammer is.”

Wel is Nezhlya opvallend lovend over de ouders, kinderen en leerkrachten in deze coronatijden. “Ik ben zo trots op al die mensen. Ouders doen enorm hun best en sturen ons bijna dagelijks foto’s door van hun kinderen hebben gedaan. Zelfs tijdens deze ramadanmaand worden sommige kinderen om 8u gewekt om hun huistaak op te nemen.”
De leerkrachten op hun beurt zijn van bij de aanvang van de quarantaine veelvuldig contact blijven houden met de ouders. Door hen op te bellen en door middel van huisbezoeken. Behoorlijk tijdsintensief, maar zo belangrijk. Nezhlya: “In totaal hebben zij maar liefst 40 laptops, tientallen knutselpakketten en 80 boeken rondgedragen voor de leerlingen.”  
De school zelf is de hele periode open gebleven en als brugfiguur was Nezhlya hier ook telkens twee dagen per week aanwezig. Deze intensieve aanpak heeft duidelijk geloond: “Eigenlijk hebben we de hele tijd zo goed als met alle kinderen contact kunnen houden. Maar we zijn wel opgelucht dat de Toverberg terug open is voor onze kinderen.”

 

Een brugfiguur kent zijn wijk

Door zeven jaar actief te zijn als brugfiguur in de Toverberg, kent Nezhlya de Dampoortwijk en dat stuk van Sint-Amandsberg als haar broekzak. “Voor mij voelt de Dampoort als mijn tweede thuis”, lacht ze stellig. Uiteraard kampt de wijk met een aantal schaduwzijden. Huisvesting is er een belangrijke van, zo blijkt. Nezhlya: “De meeste mensen zijn hier kleinbehuisd; ze wonen met velen onder hetzelfde dak, hebben geen tuin, amper een koertje. Daarom zag je de voorbije maanden veel volk aan de voordeur staan, op zoek naar een beetje verse lucht. Bovendien zijn er nog te weinig groene plekken in de wijk. Gelukkig is er een groene, avontuurlijke speelplaats op school. Die is voor vele kinderen een verademing. Het zou een voordeel zijn mochten de sportclubs toegankelijker zijn. Vandaag gelden er vaak lange wachtlijsten. Ik ben blij dat de bibliotheken terug open gaan, zodat kinderen daar wat rust kunnen opzoeken.”

Anderzijds looft Nezhlya de vele projecten die op stapel staan om de wijk te verbeteren: “Dampoort knapt op” is daar een mooi voorbeeld van. Deze wijk verdient dat dubbel en dik. Ook de mobiliteit in de wijk vraagt om een verdere aanpak. De twee steenwegen, de Dendermondse en de Antwerpse, zijn te druk en te gevaarlijk, zeker voor kinderen. En al dat verkeer veroorzaakt ook veel vervuiling.”

Toch doen deze zaken geen afbreuk aan de arbeidsvreugde van onze brugfiguur. Nezhlya: “Tijdens de quarantaine voelde het heel vreemd aan om een lege speelplaats te zien en lege klassen. En een schoolbel te horen afgaan zonder enig gevolg. Geef mij maar die kleurrijke, boeiende Toverberg vol leven, waar ik zo van houd!”

 

  
 

Ontdek de verhalen van de Gentse Raconteurs

Heb je zelf een boeiend verhaal over je wijk? Over een markant figuur, een bijzondere plek, een opmerkelijke gebeurtenis?
Deel het op dit platform. Voeg je tekst in, laad een passende foto, video of audiofragment op, duid de wijk aan (adres of locatie) en publiceer. In het aparte tabblad bovenaan vind je een handige handleiding.
Wil je zelf mee op jacht naar interessante verhalen in je wijk en als reporter aansluiten bij de Gentse Raconteurs? Contacteer dan David Slosse, telefonisch op 0475 73 04 64 of via raconteurs@stad.gent