Katrien Vallaeys, apotheker voor het leven

19 maart 2020door Dienst Beleidsparticipatie

Het verenigingsleven in Zwijnaarde geldt als een sterk medicijn tegen een crisis, zoals het coronavirus.

Stilzitten komt niet voor in het vocabularium van Katrien Vallaeys (62). Deze volbloed Zwijnaardse dame brengt haar verhaal op een drafje. Dat haar hart sociaal slaat, blijkt uit zowat alles wat ze vertelt. De coronacrisis mag dan al grote delen van het leven lam leggen, ook in Zwijnaarde, het brengt Katrien niet van haar stuk. “Ik ervaar veel solidariteit onder de mensen en dat geeft hoop”, klinkt het vastberaden.

Zorgapotheek

Katrien: “Ik woon hier 62 jaar, mijn leven lang. Mijn vader baatte hier op de hoek van de Dorpsstraat en de Heerweg-Zuid een apotheek uit en die heb ik, na mijn studies overgenomen. Het was de bedoeling dat ik de stiel van hem zou leren, maar hij is, spijtig genoeg, al tijdens mijn inloopperiode overleden. Dat maakte dat ik op jonge leeftijd mijn eigen apotheek te runnen had.”
Het was nog een typische ‘zorgapotheek’, verzekert Katrien mij. Niet zoals vele zaken vandaag die erg commercieel ingegeven zijn en waarbij je bediend wordt door een soort van winkeljuf. Katrien: “Ik kan daar niet goed mee om. Een apotheek is geen winkel, vind ik. Destijds heb ik zelf heel wat stagiairs opgeleid in diezelfde geest van zorgapotheek. Een van hen was Ellen Cogge. Zij heeft nu een eigen apotheek wat verder op de steenweg. Ik draai daar nog in de namiddag mee, vooral achter de schermen. Zo blijf voeling houden met de stiel en met de klanten, want ik ken hier best veel volk. Dat meehelpen maakt tegelijk dat ik niet te bruusk van het toneel verdween en mijn kennis en ervaring wat kon doorgeven. Ook de zaak van Ellen is nog een echte zorgapotheek. Zij maakt nog tijd voor de mensen en voor de oudere bewoners van de serviceflats voorziet zij op vraag thuisbezorging. Zo hoort het ook.”

B&B d’Apotheeke

Twee jaar geleden, op haar zestigste, ging Katrien een nieuwe uitdaging aan. Een deel van haar eigen huis, de voormalige apotheek, liet ze inrichten tot een gezellige Bed and Breakfast onder de naam ‘B&B d’Apotheeke’. Daarmee blijft de geest van de apotheek na zestig jaar dienst doorleven. Katrien: “In vind het leuk om mensen van overal gastvrij te ontvangen en hen Zwijnaarde en ook Gent te laten ontdekken. Uiteindelijk is de stad hier vlakbij. Met de Van Eyck-tentoonstelling waren we al flink volgeboekt tot eind april, tot de coronacrisis roet in het eten gooide. Het regende op 1-2-3 annuleringen. Maar niet getreurd: ik ben hiertegen bestand en met mijn vrijgekomen tijd ga ik gewoon wat meer meedraaien in de apotheek. Voor jonge mensen die nog alles moeten opbouwen, is het een ander verhaal. Ik denk vaak aan hen.”

Hoorn in de harmonie

Zwijnaarde heeft altijd wel zijn dorpsmentaliteit weten te behouden. Daar hoort ook een eigen verenigingsleven bij. Voor Katrien betekent dat vooral de Koninklijke Harmonie, waar zij vandaag voorzitter van is. Katrien: “Al van mijn 12 jaar ben ik lid van de harmonie. Als kind maakte ik deel uit van het trommelkorps en ik was zelfs ooit lid van de majorettes hier. Vandaag, vijftig jaar later, ben ik naast voorzitter ook nog actief lid en bespeel ik de Engelse hoorn. Het verenigingsleven betekent nog iets in Zwijnaarde, dankzij de sterke binding tussen de mensen. Een beetje typisch die dorpsmentaliteit, waar ik wel van houd. Vandaag merk ik zelfs meer onderlinge samenwerking tussen de organisaties, in vergelijking met vroeger. Destijds was er al eens sprake van enige concurrentie tussen de dorpsverenigingen.”

Corona

De straten liggen er de jongste dagen ook in Zwijnaarde opvallend meer verlaten bij dan anders als gevolg van het virus. Het voelt allemaal wat vreemd aan, vindt ook Katrien. “In de blikken van de mensen op straat en in de buurtwinkels lees ik toch ook verbondenheid en solidariteit. Iedereen zit in hetzelfde schuitje. En ja, hier en daar zie je bij sommigen een opstootje van egoïsme. Maar dat wordt gelukkig snel de kop ingedrukt. Bij mij thuis hanteren we nogal strikt de basisregels op het vlak van hygiëne. Zo weten mijn kinderen en kleinkinderen als ze op bezoek komen, dat ze eerst hun handen moeten wassen en dat ze in hun mouw moeten hoesten. Die coronacrisis is nu wat lastig, maar zal uiteindelijk wel overwaaien. Het zal mijn blik op Zwijnaarde niet snel veranderen. Ik ben erg gehecht aan mijn huis. Ik zie mij hier de komende 10, 15 jaar niet snel wegtrekken. Wat daarna komt, dat zien we dan wel weer.”  

Meer over: 

Katrien Vallaeys

Ontdek de verhalen van de Gentse Raconteurs

Heb je zelf een boeiend verhaal over je wijk? Over een markant figuur, een bijzondere plek, een opmerkelijke gebeurtenis?
Deel het op dit platform. Voeg je tekst in, laad een passende foto, video of audiofragment op, duid de wijk aan (adres of locatie) en publiceer. In het aparte tabblad bovenaan vind je een handige handleiding.
Wil je zelf mee op jacht naar interessante verhalen in je wijk en als reporter aansluiten bij de Gentse Raconteurs? Contacteer dan David Slosse, telefonisch op 0475 73 04 64 of via raconteurs@stad.gent