Flordi, een bonte en diverse bloemenzaak

17 december 2018door Dienst Beleidsparticipatie

Raconteur Anne Van Bogaert schets het portret van Christa, zaakvoerster van bloemenzaak Flordi. Een jaar telt vele moederdagen, zo blijkt.

Wie in de Sint Salvatorstraat van tram 4 stapt, belandt bijna letterlijk tussen de kleurrijke bloemen en planten van Bloemenzaak Flordi, nu al 30 jaar in handen van Christa Verstraeten. 
Eigenlijk bestond er al tijdens de Tweede Wereldoorlog een Flordi, iets verder in de Sint Salvatorstraat. De mama van Christa nam die zaak in 1967 over en Christa werd er geboren. Al na enkele jaren kochten haar ouders de oude slagerij op het huidige nummer 7 en bouwden ze er een gloednieuwe bloemenzaak met gezinswoning. In 1987 werd Christa zaakvoerder. De oorspronkelijke naam “Flordi” bleef behouden.

 

De Sint Salvatorstraat waar Christa opgroeide, naar school ging en uitging was een bedrijvige straat met veel mooie handelszaken. “Wij moeten voor niets naar ’t stad gaan!” zei haar mama vaak. Voor jongeren waren er jeugdbewegingen zoals de Chiro, de Roodkapjes en Kring 13 van pastoor Thoonen. Op haar 17de ging ze uit in dancings zoals de One’s in de Sleepstraat of de Black and White op de Sassevaart. Op het Kerkplein stond vaak een tent waar artiesten zoals Ann Christy, Willy Sommers of John Massis optraden.

De bedrijvigheid in de wijk kwam vooral door de aanwezigheid van de binnenschippers. Terwijl de mannen naar de schippersbeurs op het Kerkplein gingen, deden de vrouwen hun inkopen in de buurt. Er waren veel cafés waar de schippers hun postbus hadden en de Sint Salvatorschool had een groot internaat voor schipperskinderen die op zondagavond binnen kwamen. Al dat volk zorgde voor ambiance in de cafés in de buurt!

De sluiting van de schippersbeurs en het wegvallen van de postbussen in de cafés doordat meer schippers een huis aan de wal kochten, zorgde voor een grote kentering. De zakencijfers daalden en verschillende, ooit bloeiende, zaken sloten de deuren. Dat schiep ruimte voor een instroom van nieuwe bewoners in de vrijgekomen panden.

Christa: “Ik zat in het 4de of 5de studiejaar toen ik voor het eerst Turkse meisjes in mijn klas had. Zij waren al een jaar of 2 ouder, spraken de taal nog niet goed en verdwenen op hun 14de weer. We hadden niet echt contact met elkaar. Mensen voelden toen ook wel wat angst voor die vreemdelingen.”

Ondertussen is het multiculturele karakter van de wijk een feit en ook als zelfstandige ging Christa mee met die nieuwe situatie en paste ze zich aan aan de nieuwkomers.

“Een klant is een klant, om het even welke religie of nationaliteit die persoon heeft, en als je daar vriendelijk tegen bent en kwaliteit brengt breidt je zo je cliënteel uit. De verkoop is zeker gedaald met Kerstmis en Pasen, maar daar zijn dan het Suikerfeest en het Offerfeest bijgekomen, de Bulgaarse moederdag op 8 maart, en die mensen hebben ook wel zin in een bloemetje. Zo spreidt de verkoop zich meer. “

Christa blijft werken aan het evenwicht tussen een kwaliteitsproduct en klantenbinding en is daar zeer bewust mee bezig. Zo merkte zij in de maand maart dat verschillende mensen een aparte roos kwamen kopen. Dat intrigeerde haar en toen ze vroeg wat er aan de hand was, leerde zij dat Syriërs op 21 maart hun moederdag vieren. Nog een feestdag bij op de bloemenkalender! Spijtig genoeg zijn niet al haar collega’s bereid in te spelen op deze nieuwe vragen.

Christa: “De sleutel om hier te kunnen blijven werken, is respect hebben voor de mens achter iedere religie of nationaliteit. En als je daar als handelaar niet toe bereid bent, dan moet je vertrekken. Zo simpel is het!”

Kijkend naar de toekomst is Christa blij met het nieuwe project aan de Oude Dokken want dat zal zeker een boost geven aan de wijk. Alleen spijtig dat het niet twintig jaar eerder gebeurde, dan waren er niet zoveel oorspronkelijke Gentenaars weggetrokken.  Er is veel te lang over gepalaverd. maar misschien zullen nu weer meer “Belgen” hun weg terug vinden naar de stad. Christa gelooft in een gezonde mix van Belgen en andere nationaliteiten in haar buurt.

 Ze heeft ook enige reserve bij het mobiliteitsplan want het openbaar vervoer is toch niet voor alle klanten zo evident, zeker niet als ze een grote plant bijhebben. Christa: “Straten zonder verkeer kunnen ook wel een “spooky” gevoel geven”, vindt ze. “Als je hier leeft en handel drijft, ken je veel mensen, ook van andere nationaliteiten. Ik voel mij hier nog altijd goed en veilig, en ondanks alles is dit echt een wijk met een warm hart.”

Christa Verstraeten bij haar bloemenzaak Flordi (Foto: Anne Van Bogaert)

Ontdek de verhalen van de Gentse Raconteurs

Heb je zelf een boeiend verhaal over je wijk? Over een markant figuur, een bijzondere plek, een opmerkelijke gebeurtenis?
Deel het op dit platform. Voeg je tekst in, laad een passende foto, video of audiofragment op, duid de wijk aan (adres of locatie) en publiceer. In het aparte tabblad bovenaan vind je een handige handleiding.
Wil je zelf mee op jacht naar interessante verhalen in je wijk en als reporter aansluiten bij de Gentse Raconteurs? Contacteer dan David Slosse, telefonisch op 0475 73 04 64 of via raconteurs@stad.gent