“De scouts is een beetje onze tweede familie”

27 mei 2020door Dienst Beleidsparticipatie

Opgroeien in een groot gezin en het dak delen met velen, lijkt niet evident. Maar dat lukt wonderwel en er is gelukkig nog de scouts.

Kodou Njie (21) heeft drie zussen. Samen wonen ze aan de Zwijnaardsesteenweg, in het huis waar haar moeder zelf opgroeide. Tot vorig jaar deelden ze er ook hetzelfde dak met de grootmoeder.
Stef Baele (23) heeft één broer en vier zussen. Met zijn achten wonen ze in een rijhuis in de Bernard De Wildestraat, met de grootouders als overbuur. Kodou woonde eerder ook tien jaar lang in die straat. Maar Kodou en Stef delen naast het leven in een groot gezin, wel meer dingen met elkaar. Hun jeugdjaren in Nieuw Gent en vooral: hun liefde voor de scouts. Samen doorliepen ze het hele parcours en nu staan ze in leiding bij de SIK, de scoutsgroep in de wijk Nieuw Gent - UZ. Dat alles smeedt een band. Een hechte band.

 

De andere kant van Nieuw Gent

De naam ‘Nieuw Gent’ wordt steevast in één adem genoemd met de sociale hoogbouw. Maar de wijk beslaat een ruimer gebied. Aan de overkant van de Zwijnaardsesteenweg ligt in de luwte een stuk wijk dat naar leeftijd een pak ouder is, maar waar zich in alle stilte een verjonging voordoet. Stef: “Dat begint stilaan op te vallen. Steeds meer woningen worden opgeknapt en je ziet meer jong volk rondlopen op straat. Dat vind ik toch hoopgevend.”

De Zwijnaardsesteenweg snijdt, als verkeers- en handelsas, de wijk vakkundig in twee delen. Haar handelszaken fungeren als bindmiddel, voor de rest leiden beiden zowat een eigen leven. “Als kind trokken wij niet vaak naar de overkant”, getuigt Stef. “We speelden vooral veel binnen en in de tuin. Ook wel in de eigen straat of ik ging met mijn pa of met vrienden al eens voetballen op het Storyplein. Dat is hier vlakbij en biedt heel wat open ruimte.” De graspleintjes in de eigen buurt zocht Stef minder op.
Kodou vond het spelen op straat niet vanzelfsprekend. “We zitten hier vlakbij de campus van het UZ, wat betekent dat hier heel wat studenten wonen en daar maak je niet zo gemakkelijk contact mee. Gelukkig was er altijd de scouts.”

 

Groot verloop op de steenweg

Het uitzicht van die Zwijnaardsesteenweg verandert voortdurend, vindt Kodou. “Een slager wordt niet veel later een pittazaak om dan nog eens te transformeren naar een nachtwinkel. We hebben hier al veel bewegen.”  Stef knikt: “Een groentewinkel blijkt een week later ineens een frituur te zijn. Op een bepaald moment telde de steenweg tussen de kerk en de brug naar Zwijnaarde maar liefst vier frituren, we konden vrij kiezen.” Toch blijken er een paar vaste waarden stand te houden, zoals de bakker. Stef: “Die buurtwinkels zijn gemakkelijk voor als je iets kleins nodig hebt. Je vindt er ook een kleine Carrefour Express. Maar voor een pak suiker ben je sneller bij je buren aan het juiste adres.” Voor de grote boodschappen trekken de gezinnen snel richting de Aldi aan ’t Geraarke of naar de Colruyt in Ledeberg.       

Hoewel Nieuw Gent een paar scholen telt, zochten Stef en Kodou het iets verder. Kodou trok naar de Klim in de Sint-Pietersaalststraat en Stef naar de Steinerschool. Stef: “Bij ons thuis de vaste school. Ik heb er mijn ganse schoolcarrière doorgebracht, net als mijn broers en zussen. Daarna probeerde ik verschillende richtingen uit, maar vond niet meteen mijn weg. Nu stel ik mijn hoop op de Gentse brandweer. Daar zou ik graag binnen geraken.” Kodou combineert intussen haar tweede en derde jaar vroedkunde aan de Arteveldehogeschool.

 

Dan toch op scoutskamp

Vorige vrijdag besliste de Nationale Veiligheidsraad dat de jeugdverenigingen alsnog groen licht krijgen voor de organisatie van hun jeugdkampen deze zomer. Een opluchting voor vele duizenden kinderen en jongeren in ons land. Maar toch ook in zekere zin een vergiftigd geschenk, zucht Stef. “Uiteraard is dat in zekere zin een grote opluchting. Maar doordat de beslissing zo laat genomen is, moet er nog heel wat geregeld en voorbereid worden, zeker wat de veiligheidsvoorschriften betreft. De begrenzing van de bubbels tot 50 personen kan ons ook parten spelen. We kunnen moeilijk kinderen weren om mee te gaan op kamp. Voor kinderen en voor jonge leiding betekent een kamp heel veel. Een goed kamp meemaken werkt zeer stimulerend en zorgt ervoor dat mensen blijven komen.” Kodou beaamt: “De SIK is lang een kleine scoutsgroep gebleven, maar de laatste jaren kennen we een forse groei, wat een mooie beloning is voor onze jarenlange inzet. De grootte van onze groep zou ons nu parten kunnen spelen.”
 

Scouts in de wijk

Die kinderen blijken steeds meer uit de omgeving van het UZ en de Burggravenlaan te komen en minder uit Nieuw Gent zelf. Kodou: “We hebben nochtans veel inspanningen gedaan, met heel wat huisbezoeken en het voorzien van vegetarische en halal maaltijden op kamp,  maar zonder veel resultaat. Om te beginnen speelt de taalbarrière, die niet te onderschatten is. Veel meer dan bijvoorbeeld voor een jeugdhuis vraagt een scouts ook een wekelijks engagement. Dat blijkt moeilijk te liggen voor vele kinderen en jongeren uit de wijk.” Stef vult aan: “Soms zien we kinderen het bij ons enkele keren proberen, maar niet veel later haken ze ineens af. Het is dan niet altijd te achterhalen wat de redenen zijn. Daarnaast weten we dat het als jongere moeilijk is om op latere leeftijd in te stappen in een groep die al vele jaren een hechte bende vormt.”

Toch houdt Stef nog enige voeling bij wat er leeft in Nieuw Gent. “Via het voetbal ken ik Olivier Giot, toch wel een spilfiguur in de wijk. Hij nodigde mij onlangs nog uit in zijn programma op ‘Radio Nieuw Gent’. Het is positief dat er zulke figuren rondlopen die toffe initiatieven opzetten, zoals het skatepark in Campus Atelier aan de De Pintelaan. Iemand als Olivier weet hoe hij de nodige bruggen kan slaan tussen mensen en groepen.”        

 

Doe de quarantaine

Met zovelen hetzelfde dak delen, lijkt niet evident en al zeker niet als een virus ongemeen toeslaat en de mensen verplicht in hun kot houdt. Maar dat lijkt bij beiden wonderwel te lukken. Kodou: “Op zich liep dat nog goed! Toegegeven, met vier zussen samenleven en binnen moeten blijven, geeft natuurlijk wat spanningen. Maar het gekke is dat wij als zussen in deze periode eigenlijk dichter naar elkaar toe zijn gegroeid. Voor corona had iedereen het altijd heel druk en maakten we het elkaar soms graag wat lastig. Je kan dus stellen dat corona wat dat betreft voor ons echt wel een pluspuntje was! En liep het al eens wat minder, dan ging ik wandelen met een vriendin of belde ik iemand op. Dit weekend ben ik dan ook gaan werken in een woonzorgcentrum om toch nog wat bezig te zijn. Het afstandsonderwijs heeft wel wat stress met zich gebracht, zeker in het begin en vooral toen de computer opeens besliste ook de geest te geven, waardoor we aangewezen waren op slechts twee laptops. Maar uiteindelijk viel alles in de juiste plooi. Dat neemt niet weg dat ik toch de echte live lessen verkies.”

Stef deelt die ervaring. “ Ik vond deze periode meestal nog gezellig! Ik heb dan ook niet echt stil gezeten. Elke dag ben ik minstens een uur gaan lopen en ik ben ook gestart met werkzaamheden in ons thuis: zo heb ik de tuin opgeknapt, graafwerken verricht voor het terras en morgen begin ik met het betegelen. Zo zie je maar dat alles zijn voordelen heeft.”

Meer over: 

Kodou en Stef in pré-coronatijd

Ontdek de verhalen van de Gentse Raconteurs

Heb je zelf een boeiend verhaal over je wijk? Over een markant figuur, een bijzondere plek, een opmerkelijke gebeurtenis?
Deel het op dit platform. Voeg je tekst in, laad een passende foto, video of audiofragment op, duid de wijk aan (adres of locatie) en publiceer. In het aparte tabblad bovenaan vind je een handige handleiding.
Wil je zelf mee op jacht naar interessante verhalen in je wijk en als reporter aansluiten bij de Gentse Raconteurs? Contacteer dan David Slosse, telefonisch op 0475 73 04 64 of via raconteurs@stad.gent