"De kinderen willen zo graag naar buiten"

23 april 2020door Hilde I.

Alain en Francine Wambo-Tsague combineren hun drukke job met de dagelijkse zorg voor hun drie actieve kleuters. Een evenwichtsoefening.

Zes jaar ondertussen woont het Kameroense koppel Alain Wambo en Francine Tsague in de Gentse stationsbuurt. Met drie kleine jongens en elk een drukke job is er geen tijd over voor nevenactiviteiten. Francine werkt als burgerlijk ingenieur en Alain is verpleger in een Gents woonzorgcentrum. Nu de kinderen alle dagen thuis zijn, is het een hele uitdaging om de job en het huishouden gecombineerd te krijgen.

“Elke dag vraagt Gaddiel (5) naar juf Katrien. Hij mist haar erg en zou zo graag terug naar school kunnen”, vertelt Francine. In gewone tijden gaan Gaddiel en Kaleb (3,5) naar de KLIM, net om de hoek, en kan Ronel (1,5) naar het Elfenbankje. Nu iedereen thuis blijft in deze quarantaineweken moeten Francine en Alain zich vooral goed organiseren.

Werken in shiften

Francine: “Ik werk ’s ochtends van 7 u. tot 13 u. thuis voor mijn werk. Dan kan Alain voor de kinderen zorgen. In de namiddag en avond gaat Alain werken, dus dan leg ik mijn werk even opzij om me met de kinderen bezig te houden. ’s Avonds als ze in bed zitten, werk ik verder tot 22u. Ja, dat is intens, maar het kan niet anders.”

Alain: “Uiteraard zijn het extra drukke weken bij mij op het werk. Iedereen weet hoe intens de zorg nu is in een woonzorgcentrum. En wij zijn hard getroffen. Omdat ik werk met mensen die positief getest zijn voor Covid-19, draag ik een mondmasker als ik even buiten ga en zelfs in huis dragen we regelmatig ons masker. Ik wil zelf niet besmet geraken, maar wil ook mijn gezin niet besmetten.”

Drie kleine jongens alle dagen bezig houden in huis, is niet eenvoudig. “We hebben een kleine koer en we gaan weleens naar het ‘Bananenpark’ zoals ze dat hier noemen, maar dan moeten Alain en ik samen kunnen gaan”, vertelt Francine. “In het park lijkt het voor de jongens alsof ze even weg zijn van de gevangenis, en dan rennen ze alle richtingen uit”, lacht ze.

Alain: “Hier in de buurt hebben we via de parochie van Sint-Pieters-Buiten een aantal goede contacten. Ook bij de Kameroense gemeenschap in Gent hebben we vrienden, maar net als iedereen zijn we nu op onszelf aangewezen.”

Trouwfeest

Eind vorig jaar gingen Alain en Francine voor het eerst in negen jaar terug naar hun familie in Kameroen. De grootouders hadden hun kleinkinderen nog nooit in levenden lijve gezien. Bovendien had de familie daar nog een trouwfeest tegoed. Ze zijn blij dat dit langverwachte bezoek is kunnen doorgaan. “Want ook in Kameroen is het van ‘blijf in uw kot, al zijn er gelukkig nog maar een duizendtal besmettingen”, besluit Francine.

Het gezin Wambo (foto: Hilde Ingels)

Ontdek de verhalen van de Gentse Raconteurs

Heb je zelf een boeiend verhaal over je wijk? Over een markant figuur, een bijzondere plek, een opmerkelijke gebeurtenis?
Deel het op dit platform. Voeg je tekst in, laad een passende foto, video of audiofragment op, duid de wijk aan (adres of locatie) en publiceer. In het aparte tabblad bovenaan vind je een handige handleiding.
Wil je zelf mee op jacht naar interessante verhalen in je wijk en als reporter aansluiten bij de Gentse Raconteurs? Contacteer dan David Slosse, telefonisch op 0475 73 04 64 of via raconteurs@stad.gent