Christine uit de Korenveldstraat: kleiner en fijner gaan wonen

19 maart 2020door Sarah V.

Christine Versluys woont in een fijn rijhuisje in de Korenveldstraat in Wondelgem. Ze maakte bewust de keuze om kleiner te gaan wonen.

Christine Versluys is een lieve, goedlachse dame van 65 jaar, ze woont sinds drie jaar in de Korenveldstraat. Ze is geboren en getogen in de Machariuswijk en verhuisde 35 jaar geleden naar Wondelgem. Ze kocht het huis in de Kolegemstraat en woonde er meer dan 30 jaar met haar man en twee kinderen. Toen volgde een scheiding en - zoals dat gaat - werden de kinderen groot en trokken ze het huis uit. Christine nam de tijd om na te denken over haar toekomst... 

“Weet je, ik vond dat eigenlijk echt niet gezellig, ik alleen in zo’n groot huis. Er waren te veel kamers en dan nog een dubbele garage, dat was allemaal niet nodig. Ik besefte ook dat er in de toekomst wel wat opknapwerken zouden moeten gebeuren en ook financieel leek het me beter het huis te verkopen. Het was echt een bewuste keuze om rond mijn pensioen te verhuizen en nog te genieten.” 

“Ik was eigenlijk nog niet echt aan het zoeken naar een nieuwe thuis, toen mijn dochter via via te horen kreeg dat er een rijhuis met tuintje te koop stond in de Korenveldstraat. Ik ben gaan kijken en was direct verliefd! Mijn bod werd aanvaard en de zaak was beklonken!” 

“Ik heb wat opknapwerken gedaan aan het huis (nieuwe vloer, trapleuning en extra toilet boven), zodat ik nu alle comfort heb. Ik heb ook zonnepanelen geplaatst en ga de gevel binnenkort isoleren en verfraaien.” 

“Ik woon hier heel graag, ik maak het gezellig en heb een tof tuintje. Wat ik ook goed vind aan kleiner gaan wonen, is dat je verplicht bent om op te ruimen en spullen weg te doen. Voor mijn kinderen is dat goed voor later en voor mij is het een vorm van dematerialisatie: veel spullen gebruikte ik toch niet. Ik ben geen verzamelaar en kan gemakkelijk afstand doen van spullen.” 

“Ik heb het huis in de Kolegemstraat verkocht aan een gezin met drie kinderen en dat geeft me toch een goed gevoel. Zo moet het zijn, zij horen er nu thuis. Als ik er passeer denk ik niet ‘oooh, mijn huis van vroeger’ maar ben ik blij dat er nu toffe mensen wonen en gelukkig zijn.” 

Christine vindt dat ze het getroffen heeft in haar straat, ze heeft met sommige buren echt een goede klik, het is er rustig wonen. 

“Ik woon heel graag in deze straat, het is een toffe buurt. Ik heb een heel goed contact met mijn buren: aan de ene kant een jong koppel, aan de andere kant een ouder koppel. Van het jonge koppel heb ik de huissleutel voor in noodgevallen. Zo merkte ik dat het hek van het kippenhok was opengewaaid en kon ik vermijden dat ze was gaan vliegen. Als ze op reis zijn, geef ik de planten water, zet de vuilbak buiten en doe de post. Ook omgekeerd doen zij dit voor mij. Ik spaar ook groentenafval voor hun kippen. Mijn andere buren doen dit ook, ze hangen dan een zakje aan de tuinafscheiding met overschot van groenten aan de ene kant, en ik doe hetzelfde  aan de andere kant (lacht).” 

“Met de overburen is er ook een goed contact. Sommigen komen al eens iets vragen, suiker of olie of zo. Ik heb meestal die dingen in huis. Sinds het Buurthuis op Wieltjes hier een drink georganiseerd heeft, ken ik ook de iets verdere buren. Ik ben eens uitgenodigd voor een drink. Soms is het een simpele goedemorgen, maar dat is ook fijn! Die kleine dingen voor elkaar doen, maakt het leven echt aangenamer.

“Ik ben ook lid van de Facebookgroep van het bewonerscomité. Zij organiseren hier af en toe een drink in de buurt. Ik ben ook lid van Hopler, dat diensten aanbiedt in de buurt. Zo is er iemand eens een kraantje komen herstellen en heb ik eens munt aangeboden uit mijn tuin, daar zijn toen wel wat mensen op afgekomen.” 

We vragen aan Christine of ze nog zaken met haar buren deelt en hoe ze zich verplaatst in Wondelgem en daarbuiten? 

“Ik heb geen auto, maar ben lid van Dégage voor als ik toch eens een auto nodig heb. Ik leen er één 4 keer per jaar of zo, echt niet vaak dus, maar het is wel gemakkelijk. Ik ga bij Dégage-leden die een auto hebben thuis de autosleutel halen en ik betaal volgens het aantal kilometers dat ik heb afgelegd. Er zijn verschillende auto’s beschikbaar in een straal van 500 meter, en ik heb geen extra kosten of parkeerplaats nodig. Maar eigenlijk doe ik bijna alles met de fiets. Alleen als het echt slecht weer is, neem ik de tram of de bus. Het aanbod van openbaar vervoer in Wondelgem is wel OK en met een seniorenabonnement is het echt niet duur.” 

Waar en hoe doet Christine boodschappen? Waar gaat ze naartoe voor ontspanning, gezondheid,...? 

“Mijn boodschappen doe ik in de Colruyt, Delhaize of de Aldi (dichtstbij), met de fiets met twee fietstassen. Als ik echt zware dingen nodig heb, bijvoorbeeld flessen drank, dan vraag ik dat aan m’n zoon of ja, ook aan m’n buren, om dat eens mee te brengen.” 

“Ik lees graag en ga naar vier bibliotheken: in Mariakerke, De Krook, De Ferrerlaan en in Wondelgem. Eigenlijk niet zo vaak in Wondelgem: het is een kleine bib, wat ik soms wel goed vind, maar het ligt aan de ‘verkeerde’ kant voor mij: ik passeer daar niet veel. En ik vind de Vierweegse geen veilige straat om te fietsen.” 

“Ik ga ook wekelijks sporten: ik doe pilates in dienstencentrum De Boei en volg beweegles in de sporthal van de Bourgoyen, georganiseerd door het wijkgezondheidscentrum. Dat is echt heel leuk: altijd iets anders en ook goed betaalbaar. Uiteraard ga ik daar met de fiets naartoe, dus dat is nog een extra portie sport (lacht).” 

“Ik ben ook vrijwilliger. Vroeger hielp ik soms met het Buurthuis op Wieltjes, nu geef ik fietsles aan volwassenen die niet kunnen fietsen en binnenkort geef ik huiswerkbegeleiding via Uilenspel. “ 

"Ik spreek regelmatig af met vriendinnen. Meestal in het centrum van Gent of gecombineerd met een wandeling in de Bourgoyen, in de cafetaria het Natuurpunt. Ook als ik uit eten ga is dat meestal in centrum Gent. Altijd per fiets."

Gebruikt Christine de openbare ruimte in haar wijk en wat kan nog verbeteren? 

“Met het Buurthuis was er de drink hier op een graspleintje naast het fietspad, een plek die anders nooit gebruikt wordt. Er is hier ook een speeltuin vlakbij. Het ziet er wel leuk uit, maar er ontbreken bomen voor schaduw. Nu is het er, zeker voor de kindjes, in de zomer veel te warm.” 

“Ik vind dat de Stad echt goed moet nadenken over de verdichting. Het groen en de ruimte die we hebben is echt kostbaar. Die openbare plekken die schaarser zullen worden, mogen niet zomaar ingericht worden als geplaveid plein of als simpel, saai grasplein. Openbare plekken kunnen best nuttig gebruikt worden en een toffe plek zijn om samen te komen of te ontspannen. Hierbij vind ik bomen heel belangrijk. Zo ontdekte ik de Wondelgemse Meersen, maar pas nadat er industrie gekomen is, zo’n mooi groot stuk natuur! We zullen dichter op elkaar moeten wonen, dat heeft inderdaad voordelen, maar het kan ook conflicten in de hand werken, dus elke ruimte die we hebben is belangrijk. Mijn tuin bijvoorbeeld ervaar ik als een luxe. Onze wijk is echt aangenaam en zo zie ik het ook graag in de toekomst.” 

“Ik heb echt niet veel slechts te zeggen over de wijk of straat, alleen vind ik de voetpaden hier nogal smal. Ik zou graag een gevelbankje zetten of een klimplant, maar dan kunnen de mensen niet goed passeren. Er zou best ook plaats gemaakt worden voor een fietsenstalling. Nu zetten de mensen hun fiets voor de deur en zo kunnen er geen buggy’s of rolstoelen meer passeren. Soms vind ik het ook jammer dat er auto’s zo vlak voor mijn deur geparkeerd staan, echt een mooi zicht is dat niet. Maar in het algemeen woon ik hier super graag, hoor! Op fietsafstand van het centrum en toch rustig.” 

Heeft Christine al nagedacht over de toekomst en hoe ze dan wil wonen? 

“Ik heb daar eigenlijk nog niet echt bij stilgestaan. Ik wil hier blijven wonen zo lang als het kan. Als ik de trap niet meer op kan en mijn bed naar beneden haal, kan ik hier blijven wonen: ik heb een badkamer, wc, alles beneden. Maar ik heb zeker het huis niet gekocht met dat idee, het komt gewoon goed uit. Als ik niet meer kan fietsen, zou ik misschien wel naar het centrum verhuizen, waar alles dichtbij is en ik makkelijker vrienden kan zien. Eventueel in een appartementje. ik weet het niet. We zien wel wat er op mijn pad komt...” 

Ontdek de verhalen van de Gentse Raconteurs

Heb je zelf een boeiend verhaal over je wijk? Over een markant figuur, een bijzondere plek, een opmerkelijke gebeurtenis?
Deel het op dit platform. Voeg je tekst in, laad een passende foto, video of audiofragment op, duid de wijk aan (adres of locatie) en publiceer. In het aparte tabblad bovenaan vind je een handige handleiding.
Wil je zelf mee op jacht naar interessante verhalen in je wijk en als reporter aansluiten bij de Gentse Raconteurs? Contacteer dan David Slosse, telefonisch op 0475 73 04 64 of via raconteurs@stad.gent