“Wij zijn de Reno-familie in Gent!”

15 mei 2020door Dienst Beleidsparticipatie

Hartverwarmend is het als je hoort dat vluchtelingen op de Renoboot, in volle quarantaine de handen uit de mouwen steken voor de buurt.

De Reno-boot meerde begin november voor een tweede keer in Gent aan, na een eerste stop in 2016. Na enkele noodzakelijke renovatiewerken was de boot klaar om opnieuw onderdak te bieden aan zo’n 250 vluchtelingen, in afwachting van hun asielprocedure. Onder hen een grote delegatie uit de Midden-Amerikaanse republiek El Salvador, waaronder de 42-jarige Victor Manuel Ortega Rodrigues. Gevlucht uit zijn vaderland voor het vele geweld, de dagelijkse angst, de economische uitzichtloosheid. Victor: “Ik heb in mijn land eigenlijk niets anders gekend dan oorlogen en burgeroorlogen. Zelf heb ik 20 jaar in de hoofdstad San Salvador gewoond en nadien in een buitenwijk van een andere stad. De situatie was niet meer houdbaar. Vooral na tien uur ’s avonds is de situatie er echt onveilig. Je leeft in een permanente angst.”

 

Rijke cultuur en hartelijke mensen

Drie maanden is hij nog maar in onze stad en het lijkt of hij er al een diepe band mee heeft gesmeed. Victor: “De rijke cultuur met de vele mooie architectuur en historische gebouwen in Gent, vind ik ronduit prachtig. De eerste keer dat ik er kwam, maakte de binnenstad echt indruk op mij. Denk maar aan de Korenmarkt en het Gravensteen. Maar ook de mensen laten hier hun hartelijke kant zien, wat voor ons toch belangrijk is. Alleen het weer valt wat tegen. Wij zijn meer tropische temperaturen gewoon. Ik kijk toch uit naar de zomer hier (lacht).”

Met zo’n 30 bewoners vormen de Salvadoranen een van de grootste groepen op de Renoboot. Victor is wel blij met die vertegenwoordiging: “Het geeft ons toch een gevoel van verbondenheid. We delen dezelfde cultuur en gewoontes. Maar ook met de andere mensen botert het goed. Ik ben altijd geboeid geweest door andere culturen en gewoonten. Zo vind ik de Ramadan die nu volop aan de gang is, erg interessant. Voor mij is het Moslim-gegeven nieuw. Ik voel dat de mensen hun iftar missen en zie dat ze slechts met een beperkte groep de maaltijd kunnen delen. Ook het samen bidden zit er voorlopig niet in. Dat moet knagen. Die verbondenheid schept wel een sterke band: eigenlijk zijn wij de Reno-familie in Gent!”

 

De MacGyvers van de Reno-boot

Het leven op een boot lijkt mij een moeilijk gegeven, zeker tijdens de lockdown. “Dat valt best mee”, lacht Victor. “Wij voelen ons hier voldoende vrij, we zijn andere toestanden gewoon. We zijn dankbaar dat we hier kunnen verblijven en willen er alles aan doen dat ook andere mensen het zoveel mogelijk naar hun zin hebben. Die gedachte van naastenliefde zit in onze genen.” En hij voerde al meermaals de daad bij het woord, door met een heus vrijwilligersteam, bestaande uit mensen van verschillende nationaliteiten, in actie te schieten. “Bij aankomst zijn we meteen gestart met het verhuizen en het ineensteken van meubels. Ook hebben we nu buiten een extra wasbak geïnstalleerd en aangesloten, wat in tijden van corona erg welkom is.” Het was Victor en zijn kompanen daarnaast opgevallen dat er in het water aan de Rigakaai aardig wat drijfafval lag. Veel viel er niet aan te doen, want alle winkels waren dicht. Victor: “Maar voor alles bestaat een oplossing. We zijn zelf visnetten beginnen knopen en hebben zo veel vuilnis opgehaald. We behelpen ons zoveel mogelijk met afgedankt materiaal dat we in de haven kunnen krijgen en van wat buurtbewoners ons schenken.” “Ik noem hen wel vaker de MacGyvers van de Reno-boot”, lacht Tine Haelvoet, die mee instaat voor de opvang van de asielzoekers op de Renoboot. Wat die bende hier al heeft klaargespeeld! Ze hebben zelfs een heuse lenteschoonmaak ondernomen en alle ruiten van de boot gekuist. Zalig. We proberen nu ook de quarantaine zo aangenaam mogelijk te maken. Zo maken de bewoners wandelingen per twee.”

 

En wat brengt de toekomst?

 
Dat Victor de uitspraak over zijn asielaanvraag moet afwachten, belemmert hem niet om al te dromen over zijn toekomst. “Ik besef dat de eerste stap de Nederlandse taal aanleren is. We waren hier met vele bewoners van de Renoboot ingeschreven voor een taalcursus, maar Corona stak daar een stokje voor. Intussen volgen we in de computerklas aan boord online les. Ik heb al een diploma op zak, maar zou graag nog verder studeren en, als dat haalbaar is, hier een master diploma halen en een toekomst uitbouwen. “Eigenlijk wil ik vooral zoveel mogelijk de kans krijgen om andere mensen bijstand te verlenen en zo een echte bijdrage leveren aan de maatschappij. Wie weet richt ik ooit een NGO op om andere vluchtelingen te helpen. Dat zou mooi zijn.”

Ontdek de verhalen van de Gentse Raconteurs

Heb je zelf een boeiend verhaal over je wijk? Over een markant figuur, een bijzondere plek, een opmerkelijke gebeurtenis?
Deel het op dit platform. Voeg je tekst in, laad een passende foto, video of audiofragment op, duid de wijk aan (adres of locatie) en publiceer. In het aparte tabblad bovenaan vind je een handige handleiding.
Wil je zelf mee op jacht naar interessante verhalen in je wijk en als reporter aansluiten bij de Gentse Raconteurs? Contacteer dan David Slosse, telefonisch op 0475 73 04 64 of via raconteurs@stad.gent