Luc Hoste, vrijwilliger van op afstand

23 maart 2020door Dienst Beleidsparticipatie

Ook vanop afstand kan je mensen helpen, door hen te informeren en contact te houden. Maar dat is lang niet hetzelfde als in het echte leven.

Er is niet zoveel dat hem bindt met het lage appartementsgebouw waar hij nu elf jaar woont aan de Oude Bareel. Sommige flats staan leeg, hij woont alleen en de mensen in de straat zoeken maar weinig contact met elkaar. Maar vanachter zijn pc-scherm trekt Luc (65) dagelijks zijn wereld open en leeft hij van het sociaal contact. “Wat mis ik het toch, het echte samen zijn. Dat het virus maar snel weer verdwijnt.”

 

Broers gaan samen om boodschappen

Luc groeide op in Oostakker en woonde daar vele jaren. Nu huist hij net over de grens, in Sint-Amandsberg. Zijn appartement is goed gelegen, vindt hij. Luc: “De Carrefour is hier op fietsafstand, soms ga ik zelfs te voet. Iedere zaterdag trek ik samen met mijn broer om boodschappen. Soms naar de Oké in Oostakker, maar meestal naar de Carrefour. Dat doen we al vele jaren zo, we zijn dat gewend. Op die manier hebben we veel aan mekaar. Nu zaterdag ga ik zeker opnieuw, want mijn wc-papier geraakt stilaan op.”

 

Vrijwilliger: offline en online

Uit alles wat Luc vertelt, blijkt het overduidelijk: zijn hart ligt bij zijn kameraden in Wibier, het lokale dienstencentrum wat verderop. Iedere namiddag is hij daar te vinden. Behalve nu. Luc: “Ik ben nu 65 jaar en probeer wat regelmaat in mijn dagen te krijgen. In de voormiddag zorg ik ervoor dat mijn huis er proper bij ligt. Na mijn middageten zet ik aan, richting Wibier. Al acht jaar lang zet ik mij daar in als vrijwilliger. Met volle overgave. Wibier is een beetje mijn thuis, het doel in mijn leven. Ik help er mee achter de bar en organiseer er allerlei activiteiten voor de senioren: een film, een café chantant, soms al eens een dagreis. Dat vult mijn namiddagen en ik voel mij daar zeer goed bij. Daarnaast ben ik ook lid van de surplussers, zeg maar de oudste groep.”
De coronacrisis heeft roet in het eten gegooid. Het centrum was verplicht om de deuren te sluiten, ouderen zij nu eenmaal een belangrijke risicogroep. Luc: “Ja, dat nijpt toch, merk ik. Door die sluiting zijn vele mensen hun houvast kwijt. Dat probeer ik nu op te vangen door veel online te communiceren. Ik ben erg actief op sociale media en beheer de Facebook-pagina van Wibier. Op vraag van de centrumleider post ik allerlei berichten om de mensen goed te informeren over de situatie. Aan het aantal telefoons en berichtjes dat ik dagelijks ontvang, ook van mensen van wie ik het normaal niet verwacht, merk ik dat mensen nu meer dan ooit, contact zoeken. Daar wil ik graag mijn steentje toe bijdragen.”
 

Eenzame maaltijden

Eten verbindt mensen, het is een sociaal gegeven. Dat geldt ook voor Luc, in gewone omstandigheden. Luc: “Normaal gezien ga ik iedere avond een maaltijd eten in de Lunch Garden. Daar zit ik nooit alleen. Met verschillende mensen van het dienstencentrum spreken we daar af, wat het gezellig maakt. Af en toe ontmoeten we elkaar daar ook voor een koffie in de namiddag. Maar dat contact is nu weggevallen. Dat maakt dat ik mijn plan moet trekken. Pas op: dat lukt wel; ik koop bereide maaltijden en soep, die ik thuis opwarm, maar dat is toch niet hetzelfde. Soms voel ik mij een gevangene in eigen huis. En ik merk dat ik ook bezorgd rondloop: om de vijf stappen meet ik mijn koorts. Je weet maar nooit. Dat het coronavirus maar snel verdwijnt en het normale leven weer kan aanvatten. Dat kan ik terug naar Wibier en kunnen wij, senioren, mekaar weer ontmoeten.  Ja, daar kijk ik, samen met velen, erg naar uit.”

Luc Hoste gekluisterd aan zijn pc

Ontdek de verhalen van de Gentse Raconteurs

Heb je zelf een boeiend verhaal over je wijk? Over een markant figuur, een bijzondere plek, een opmerkelijke gebeurtenis?
Deel het op dit platform. Voeg je tekst in, laad een passende foto, video of audiofragment op, duid de wijk aan (adres of locatie) en publiceer. In het aparte tabblad bovenaan vind je een handige handleiding.
Wil je zelf mee op jacht naar interessante verhalen in je wijk en als reporter aansluiten bij de Gentse Raconteurs? Contacteer dan David Slosse, telefonisch op 0475 73 04 64 of via raconteurs@stad.gent